'terug'

Laagvliegen
Laagvliegen, dat kan ze als de beste. In een strakke galop, de neus naar voren, neemt zij mij mee door de rijbak. Met een kleine gewichtsverplaatsing laat zij zich voltes en diagonalen opsturen, maar ondanks kalmerende stemhulpen, een lage hand en mininaal beencontact, is zij niet tot een lager tempo te bewegen. Gelukkig bokt ze niet, ze rent alleen maar. Het is een inspannend concentratiespel. Als het mij teveel wordt, stuur ik haar een hoek in om af te stappen. Daar dribbelt ze wat, maar redelijk rustig afstijgen is mogelijk.

In de hoek van de bak is een cirkel afgezet. Daar beginnen we met longeren, dan rustig in het zadel en linksom en rechtsom stappen en draven. Daarna de zijkanten van de longeercirkel los en kan de hele bak gebruikt worden. Maar na verloop van tijd is het aandeel stappen tot een minimum terug gebracht, het draven sterk uitgebreid en de galop eraan toegevoegd. Tot er eigenlijk alleen maar galop overblijft in de stand Laagvliegen. Dan gaat de aardigheid er toch wel wat af.

Sanne is een jonge Friese stermerrie (Wisse x Olof) van vijf jaar, die de basisbeginselen van de mooie dressuursport op een rustige manier heeft geleerd bij Trainingscentrum Piet Sibma in Rottum. Het jaar daarvoor was Sanne hier voor de training voor de merriekeuring, dus het is een bekend adres met voor haar vertrouwde mensen. Ze pakt het goed op en de laatste week van de training heb ik vijf keer les gehad. Dat gaf mij meer dan voldoende vertrouwen om het verder zelf op te pakken. Maar Sanne ontwikkelde zich verder en nu zijn we op het punt van laagvliegen terecht gekomen. In het aangrenzende weiland fijn en geconcentreerd overgangen en schakelen oefenen, lijkt onmogelijk. Daarvoor stap ik nu alleen nog op mijn tien jaar oude en voor honderd procent betrouwbare en voorspelbare Friese sterruin, Bjinse.

Google bracht ons bij Kirsten Daamen. Trefwoorden: rust, harmonie, paardvriendelijk en les aan huis. Na een prettige kennismaking gingen we al snel aan de slag met grondwerk. We leerden veel over met lichaamstaal praten (houding, persoonlijke ruimte, groot maken, uitnodigen), we leerden over paardentaal (stand van de oren, hoofd- en halshouding), we leerden over haar karakter (dominante trekjes) en we kregen huiswerk. Al met al heel leerzaam en erg plezierig om te doen. De band met Sanne is er sterker door geworden.

Na de winter gaan we verder met Sanne onder het zadel. En ook met Bjinse, het is fijn en leerzaam om van Kirsten les te krijgen met deze twee zo verschillende paarden. Ik verheug me nu al op de afwisseling van mijn werk als tekstschrijver (schrijfopdrachten.nl en redigeerwerk.nl) en de tijd die ik in het zadel doorbreng en met Sanne en Bjinse afwisselend kan genieten van een fijne samenwerking.

Leidy Jelsema