'terug'

Kirsten heeft mij gevraagd om een stukje te schrijven over de trailer-training van mijn paardje Pyriet. Ik heb Pyriet anderhalf jaar geleden (toen was hij 5 jaar) gekocht bij een fokker, hij had Pyriet zelf gefokt en hem vervolgens 5 jaar lang in een eigen weilandje en stal gehouden. Pyriet had dus nog niets anders gezien van de “wereld”. Ik heb hem daar 6 maanden gereden en toen besloten dat het echt een paardje voor mij was. Maar daarna liepen we al gauw (want hij moest mee naar huis) tegen, een voor ons, heel groot probleem aan... de trailer. De eerste keer de trailer op ging redelijk de keren daarna ging het steeds slechter en uit eindelijk kreeg ik hem er niet meer op. Na een hele hoop stress en zoektochten heb ik er een tijdje niet meer aan gewerkt. Hier in de buurt kon ik destijds niet vinden wat ik zocht (want erop slaan kunnen we allemaal wel!), ook dat had Pyriet al wel meegemaakt in het verleden. De manege was 100 meter verderop, geen problemen dus maar toch baalde ik dat niet verder met hem op pad kon. Wat voor anderen de normaalste zaak van de wereld was bestond voor ons uit angst en stress. Pyriet negeerde de trailer totaal, rende erlangs, stond te trillen op zijn benen als hij de trailer maar zag, kwam omhoog, draaide zich om en als hij er toch een keer per ongeluk inliep rende hij er 10x zo hard weer uit!

Toen ik met Pyriet moest verhuizen naar een andere stalling ben ik toch weer op zoek gegaan en kwam ik de site van Kirsten tegen. Dit sprak mij heel erg aan en ben meteen gaan bellen, het weekend erna kwam zij al langs voor een trailer-training! Na een half uur stond meneer al op de trailer!! We waren er nog lang niet uiteraard maar dit was al wel even want anders als de drie uur die we de andere keren bezig waren geweest. Na de training zijn we gaan oefenen en ging het steeds een stukje beter, tot ik Pyriet vast zette in de trailer. Toen kwam er totale paniek, hij begon te hangen in het halster, te steigeren en uit te slaan met als gevolg een grote snee net boven zijn oog. Uiteraard waren we weer terug bij af. (achteraf bleek dat hij vroeger heel veel moeite heeft gehad met het vaststaan en heeft het heel erg lang geduurd voordat Pyriet gewoon vast kon staan om bijv. gepoetst te worden). Hierna heb ik na een tijdje besloten Pyriet voor twee weken naar Kirsten te brengen voor een intensieve trailer-training. We zijn te paard naar Kirsten toegegaan met de goede hoop hem met onze eigen trailer weer op te halen. Pyriet, een paard wat heel snel in de stress is, was bij Kirsten eigenlijk direct op zijn gemak en ze kon een dag later al met hem aan de slag. De problemen bleken een stuk angst te zijn maar hij vond vooral ook de trailer op en af lopen erg moeilijk en spannend. Kirsten heeft de eerst trainingen zelf gedaan, daarna ben ik ook een actieve rol gaan spelen. Elke dag ging het een stukje beter en na anderhalf week kon ik Pyriet meenemen naar huis op onze eigen trailer!

We zijn nu een paar maanden verder en het gaat nog steeds goed. Als Pyriet de trailer op moet werk ik nu altijd met een trainingshalster en een lange lijn wat heel er goed werkt. Pyriet is nu zover dat hij 9 van de 10 keer zo met me mee loopt de trailer op. Maar we hebben nog wel eens dagen dat het wat lastiger gaat hij reageert namelijk enorm op druk en stress. Ook het wachten in de trailer vind hij erg moeilijk. Doordat ik tijdens de trailer-training zelf veel met Pyriet heb gewerkt, weet ik nu wat ik wel en niet van hem kan vragen/verwachten waardoor we het ook tijdens de moeilijkere momenten voor elkaar krijgen. Wekelijks gaat het nu mee op de trailer maar elke keer weer blijft het nog voor mij en Pyriet een leerzaam moment.

Leslie Mulder en Pyriet