'terug'

Ik heb Kirsten ontmoet op stal De Stelle. Zij kwam daar les gevenaan een aantal stalgenootjes.

Ik zag haar bezig en was onder de indruk. Haar manier van werken en haar manier van het benaderen van zowel het paard als de eigenaar, daar kon ik wel mee uit de voeten. Omdat ikzelf ook kampte met een stuk angst en ik dus hierdoor erg weinig op mijn paard reed, heb ik contact met haar gezocht en gevraagd of zij mij ook les wilde geven.

Zo is het ook daadwerkelijk gegaan. Na een aantal lessen heb ik mijn paard bij familie gezet. Hierdoor werd het nog makkelijker om af te spreken met Kirsten. Nadat we het grondwerk redelijk onder de knie hadden werd het tijd om mijn angst om in de bak te rijden te gaan overwinnen.

Kirsten heeft dit heel goed begeleid en zij heeft mij goed aangevoeld voor wat betreft de angst. We zijn echt onderaan begonnen, aan de longeerlijn. Daarna zijn we voorzichtig begonnen met 'los' rijden. Eerst in een halve bak en van lieverlee in de hele bak. Dit ging echt niet zonder slag of stoot en daar waar ik het excuus kon aanvoeren dat het te slecht weer was om te rijden heb ik dat niet nagelaten. Maar door het begrip van Kirsten en het niet aflatende geduld heb ik toch stukje bij beetje mijn angst overwonnen.

Inmiddels zijn we ongeveer een klein jaartje verder en van angst overwinnen is geen sprake meer. Ik ben nu lekker aan het lessen en krijgen zowel mijn paard als ik er echt plezier in. We leren iedere les weer dingen bij en gaan elkaar steeds beter begrijpen. Kisten bedankt voor je begrip en geduld!

Groet,
Lianne de Vos