'terug'

Hallo allemaal,

Nadat mijn vorige paard (Kennedy) werd afgekeurd voor sport, besloot ik om een ander sportpaard te kopen. Mijn oog viel toen op een drie jarige Sambertino x Ahoy, Toledo genaamd. Een paard dat nog niets kon maar erg leuke gangen had en een verschrikkelijk lief een aanhankelijk karakter had.

Na een week begonnen echter de problemen. Toledo wilde niet meer vooruit, ging achteruit op een voorwaartse hulp en na een maand of drie ging ik er huilend heen en kwam ik nog harder huilend terug. Toledo steigerde verschrikkelijk hoog, was niet te sturen, en werd echt bloedlink. Ik vond het verschrikkelijk moeilijk omdat het in de omgang een geweldig lief paard was/is. Toch heb ik toen samen met mijn vader de knoop doorgehakt en hem naar een handelaar gebracht. Echter na een half jaar was hij al meerder malen bijna verkocht geweest en zelfs al een keer echt verkocht. Maar hij kwam terug doordat hij zulk gevaarlijk gedrag vertoonde onder het zadel. Toen hebben we besloten om hem helemaal door de medische molen te laten halen in Utrecht. Ik moest hier ook rijden en daar hebben ze me verboden om ooit nog op Toledo te stappen. Ook konden ze medisch niets vinden en zijn we doorgestuurd naar Emiel Voest, een gedragsspecialist.
Wat bleek, Toledo was volgens hem een wereldpaard met tal van mogelijkheden alleen hij stierf van de pijn in zijn rug. Door hem zijn we doorgestuurd naar holistisch dierenarts Eric Laarakker. Daar kwam de aap uit de mouw: Toledo had een bekkenscheefstand waar je u tegen zegt en een flink probleem in zijn schouder. Hij is toen ongeveer 6 keer behandeld.
Van Eric moest ik toen op zoek naar een instructrice die op ongeveer dezelfde manier werkt als Emiel Voest. Toledo moest opnieuw ingereden worden en rijden niet meer associëren met pijn.
Die instructrice heb ik gevonden in Kirsten. Ze heeft me geleerd los te werken en mijn paard het vertrouwen terug te geven in het rijden onder de man. De basis voor succes. Kirsten heeft mij ongeveer een jaar lesgegeven wat zijn vruchten heeft afgeworpen. Ik heb het braafste paard van stal waarmee ik heerlijk door het bos kan crossen, kan trainen voor wedstrijden en ook heerlijk mee kan tutten.
Momenteel studeer ik fysiotherapie in Breda en zit ik daar op kamers, Toledo is mee verhuist en zijn we ook begonnen met wedstrijden rijden. Momenteel zijn we M2 en komt hij nooit zonder winst thuis, zijn record is 6 winstpunten in één wedstrijd, zo zie je maar: van terror paard naar sprookjes paard!
Kirsten heeft mijn vorige paard (Kennedy) een geweldig thuis gegeven, ze rijdt hem zelf en haar zusjes rijden hem ook. Ik heb met hem Z2 gereden dus kunnen haar zusjes veel van hem leren.
Kirsten bedankt voor al je inzet!

Loes van der Sluijs, Breda

“ Helaas hebben we dat geweldige paard Kennedy op 27 september 2007 plotseling moeten laten inslapen. We willen Loes bedanken dat we nog een aantal jaar van hem hebben mogen genieten!”