'terug'

Ook mij is gevraagd om iets te schrijven over mijn ervaringen met holistisch trainen en het lessen bij Kirsten.
Ik zal de paarden even voorstellen. Als eerste is Rowan bij ons gekomen. Rowan is een 13 jarige Kwpn-er en staat nu 8 jaar bij ons op stal. Dan hebben we onze ondeugende Shetlander Diesel van 8. En als laatste er bijgekomen is Levita, een 5 jarige Haflingermerrie die we nu 4 jaar hebben.
Rowan is eigenlijk al jaren ons zorgenpaardje. De eerste 2 a 3 jaar gingen prima, we reden vrij fanatiek en waren zelfs gestart met wedstrijden. Totdat hij zo nu en dan kreupel ging lopen. Na vele onderzoeken en medicijnen waar weinig uitkwam, hield de dierenarts het op klinische hoefkatrol. Inmiddels waren we al jaren aan het dokteren en vele hielden ons voor gek dat we hem nog niet ‘'weggedaan'' hadden. Toch wilden we de hoop nog niet opgeven, na al die jaren heb je toch een sterke band opgebouwd. Via via kwamen we in contact met iemand die paarden op de natuurlijke manier bekapt. Na vele goede verhalen gehoord en gelezen te hebben wilde we Rowan nog een laatste kans geven. Het heeft heel veel tijd gekost, maar we zagen Rowan opknappen en beter gaan lopen. Toen het zodanig goed met hem ging wilde ik eigenlijk het lessen weer oppakken. Maar met een paard wat nog steeds niet altijd 100% liep was het lastig om iemand te vinden die bij jou en je paard past. Ook wilde ik wat anders dan de reguliere manier van les geven. Toen ik een advertentie op het internet zag staan van Kirsten ben ik me eens gaan verdiepen in haar manier van lesgeven en dat sprak me erg aan.
Ik vond de eerste les enorm spannend. Wat zou ze van Rowan vinden ? Was het nog wel verantwoord om met hem te trainen ? Gelukkig zag ze het zitten met Rowan en mij. Kirsten gaf op een hele vriendelijke manier les. Ze keek altijd goed naar wat Rowan aankon en waarom hij in het verzet ging. Precies wat Rowan nodig had. We gingen niet altijd heel hard vooruit maar Kirsten bleef positief en enthousiast keer op keer uitleggen wat ik wel of niet moest doen.
Rowan heeft nog best eens dagen dat het wat minder gaat en wat stijver loopt, maar door te gaan lessen bij Kirsten heeft hij wel het laatste zetje gehad om helemaal op te knappen. Op dit moment gaat het heel goed, er zit duidelijk een stijgende lijn in. Ik longeer hem 1 keer in de week met de dubbelelijnen en/of pessoa teugel en dat pakt hij echt heel goed op. Je ziet nu ook duidelijk dat hij meer spieren krijgt in zijn hals en billen. Dat is dan soms ook wel een nadeel, hij word sterker dus als hij iets moeilijk vind komt hij sneller in verzet. Maar als hij dan zo goed zijn best doet aan de longe kan ik daar van genieten. Ik vind het ook erg leuk om te doen, op het moment bijna leuker als rijden. Je kan net iets beter je hulpen geven en voor Rowan is het ook wat minder zwaar als onder het zadel.
Ook met de Haflinger heb ik gelest bij Kirsten. Levita is verder een probleemloze, maar af en toe eigenwijze puber, een echte Haflinger dus . Doordat Kirsten zelf ook een Haflinger heeft waar ze ook dressuur mee rijd had ik wel het gevoel dat ze me sneller begreep als een andere instructeur omdat ze als geen ander weet dat Haflingers niet altijd makkelijk zijn.
We hebben ongeveer een jaar gelest bij Kirsten en in dat jaar is Rowan mede door de lessen veel vooruit gegaan en hebben we veel geleerd. Door de lessen van Kirsten heb ik geleerd meer te genieten van het rijden en soms iets minder fanatiek te zijn. Je hoeft niet de strijd aan te gaan om te winnen. Ook kon ik altijd met al mijn vragen bij Kirsten terecht. Niet alleen rijtechnische vragen, maar over alles op paardengebied heeft ze veel kennis.
 Ik vond het erg jammer toen Kirsten mij vertelde dat ze ging verhuizen naar Groningen en dus geen les meer kon geven. We missen het echt!
Kirsten bedankt voor al je leuke, enthousiaste, leerzame lessen. Ik hoop dat als je straks helemaal gesetteld bent in Groningen je je kennis weer kunt overbrengen op andere enthousiaste leerlingen !!

Pauline Tange